Verhalen van:

 

 

De twee volgende aanstaande moeders hebben toestemming gegeven om hun verhaal te publiceren.

Maar om de privacy optimaal te waarborgen zijn de namen gefungeerd. 

 

 

Een nieuw leven wat uit liefde in je groeit is onwerkelijk mooi maar ook een beetje angstig. Hoe ziet mijn kindje eruit,

is het gezond, een jongen of een meisje en waarom heeft het voor mij gekozen als ouder? Dit zijn vragen die ik 7 m

aanden lang aan mezelf heb gesteld tot ik een sessie hypnotherapie heb gekregen. In deze sessie heb ik vooraf mijn vragen aan de

hypnotherapeut kenbaar gemaakt en zijn deze in de loop van de sessie gesteld. Op het moment van de sessie was ik 34 weken zwanger.

Hypnotherapie was voor mij een ultieme vorm van ontspanning waardoor het mogelijk werd om bij mijn eigen

ziel en de ziel van mijn ongeboren kind te komen.

 

Ik voelde me rustig en ontzettend mooi van binnen. Heel veel licht, vertrouwen en een groot fijn gevoel was wat er door mij heen

 stroomde. Ik begon contact te maken met mijn ongeboren kind. Dit kind vroeg mij om bescherming en rust aangezien het nog niet klaar

 was om geboren te worden. Het was goed als ik dicht bij mijn kind bleef, veel contact bleef maken en het niet los liet.

Op de vragen of:

Het gezond was: niet direct antwoordt maar het gevoel was goed

Of het jongen of meisje: mocht ik nog niet weten

Of de ziel mijn liefde voelde: Ik kreeg een overdadig gevoel van liefde en licht

Waarom heeft het mij uitgekozen: hierop kreeg ik van mijn kind een zonnebloem als symbool wat mij alles zei.

 

Wat mij diep raakte was de liefde die het kind uitstraalde en wat ik nu al mocht ontvangen. Hierdoor kon ik mijn emoties

 vrij laten gaan waardoor de resterende tijd van mijn zwangerschap rustiger en bewuster is verlopen.

 

Marlies

 

Tweede ervaring

 

Ik was erg benieuwd hoe het met mijn kindjes ging in mijn buik. En ik gehoord had van de mogelijkheid met hypnotherapie ben

ik op zoek gegaan. Ik kwam  bij een hypnotherapeut die hierin gespecialiseerd was. En het klikte dit vond ik ook een

belangrijke  voorwaarden. Ik was verder niet bezorgd over hoe het zou gaan, Omdat ik na

een gesprek het vertrouwen in de therapeut (Harry) had gekregen.

Het was mijn eerste zwangerschap en dan nog een tweeling ook, dus heb ik mijn sessie bij Harry gedaan.

Het was een prettig gevoel dat iemand je begeleid die er heel goed voor wilde zorgen dat er geen negatieve sfeer was,

waar de kinderen mee geconfronteerd konden worden.

Ik was, toen ik de sessie kreeg, ongeveer 30 weken. Ik voelde me verder goed en de zwangerschap ging voorspoedig.

 

Ik ging in eerste instantie met mijn aandacht naar mijn kinderen . Ik zag ze in mijn buik liggen, maar ik had het

gevoel dat hun zieltjes niet aanwezig waren op dat moment. Net alsof ze lagen te slapen. Toen we dieper de sessie

ingingen kwam ik terecht op een heel rustige plek, bij een meer met bomen er omheen en heel veel gras. En

daar zag ik ze samen spelen. Ik zag dat het ene meisje kleiner was dan de andere. Ze hadden allebei blond krullend

haar en waren zeer opgewekt. Ik ben op het gras gaan zitten en ze kwamen naar me toe. Ze kwamen zeer vrolijk en

spontaan over en leken blij me te zien dat ik contact met ze wilde. Het was voor mij een hele speciale ervaring en

als ik er nu nog aan terug denk komen die warme en diepe liefdevolle gevoelens nog steeds naar boven. Daar ben ik

je nog steeds heel dankbaar voor dat we toen die sessie hebben gedaan.

 

Het bijzondere vond ik dat na de geboorte ook bleek dat mijn ene dochter kleiner was dan de ander.

 

Maria Gest

 

 

Derde ervaring

 

De eerste ontmoeting met mijn ongeboren zoon

 

In de sessie daal ik af in mijzelf om een eerste contact met de ziel van mijn nog ongeboren zoon te maken.

Ik kom terecht in een soort grot waarin een groot kampvuur brandt. Het is er behaaglijk en warm.

Om het vuur rent een klein donkerharig jongetje van een jaar of 3, 4. Hij lacht en speelt bij het vuur.

Naast het vuur ligt een omgevallen boom als een soort bankje. Hierop zit een oude man in een sober wit kleed.

Hij heeft een zachte, liefdevolle blik in zijn ogen en nodigt me uit naast hem te komen zitten. Hij vertelt dat hij is meegekomen om mijn

 vragen te beantwoorden. Het kleine jongetje is er wel bij, maar wil liever spelen.

 De wijze man vertelt me dat ik het jongetje al lang ken. We hebben al meerdere levens samen doorgebracht,

echter nog nooit als moeder en zoon. Hij vertelt dat het een bijzondere band is en dat al mijn begeleiders erg blij zijn met deze zwangerschap.

Het is iets waar ik trots op mag zijn. Op de vraag of ik mijn zoon gekwetst heb,

doordat ik eerst dacht dat ik een dochter zou krijgen en dat eerst ook het liefst wilde, glimlacht hij.

 Hij vertelt dat mijn zoon er nu al van houdt om zijn moeder voor de gek te houden.

 Zo was het zijn bedoeling dat ik eerst zou denken dat hij een meisje was en vindt hij het een reuzemop dat ik daarin ben getrapt!

Daarnaast heeft hij wel veel vrouwelijke energie om zich heen.

 Voor mijn eigen gemoedsrust geeft de wijze me mee dat ik gedurende mijn zwangerschap de kleine jongen in mij welkom mag heten.

 In de dromen voorafgaand aan deze sessie zag ik steeds heel veel licht in en om mijn zoon heen.

 Op de vraag wat we van elkaar kunnen leren, verschijnt er weer heel veel licht bij mijn voorhoofd. Misschien dat we elkaar lichter,

 helderder kunnen gaan maken? We zullen zien. Het voelt voor mij in ieder geval alsof we samen heler zijn.

 Het kleine jongetje komt er nu ook bij: hij heeft donkere haartjes en sterretjes in zijn ogen.

 Hij kijkt erg ondeugend en heeft een stralende lach. Het wordt me duidelijk dat dit mannetje een doerakje zal worden,

 maar met het hart op de juiste plaats. Het zal af en toe donderen en knetteren, maar er zal vooral veel vreugde en plezier zijn. Nu ik dat gezien heb,

 klimt hij bij me op schoot en ik knuffel hem. Hij geeft me een dikke zoen op mijn wang en lacht lief.

Daarna neemt de oude man hem van me over en nemen we afscheid. Hij neemt mijn zoon bij de hand en zij verlaten de plek van het kampvuur,

maar niet voordat ze nog een keer omgekeken en gezwaaid hebben. Ik blijf nog even ontroerd achter.

 Als afsluiting ga ik naar een plek bij een waterval. Hier is ook mijn man aanwezig. Het is heel fijn hem hier te treffen en het is

 alsof hij precies weet wat ik heb meegemaakt. We blijven hier samen zitten in het gras,

genietend van de zon en de natuur en vol verwachting naar wat komen gaat.

 

Na een heel zware bevalling, waarbij het letterlijk gebliksemd en gedonderd heeft, kwam na 11 uur een prachtig jongetje tevoorschijn:

 mét donkere haartjes en prachtige ogen. En ik herkende hem meteen.

 Inmiddels verdwijnen zijn nesthaartjes en komen er hele blonde voor in de plaats!

En ja: ondeugend kijken doet ie al regelmatig en daar lacht hij dan stralend bij.

 De sessie heeft ervoor gezorgd dat ik me nog meer met Tycho (zoals hij nu heet) verbonden voelde en voel.

 En wat ik nog heel bijzonder vind: op het eind van de zwangerschap kreeg ik striae op mijn buik. In de vorm van een kampvuur.

 Dus elke keer als ik mijn buik zie, denk ik weer terug aan de sessie waarin ik mijn zoon en een hele waardevolle gids ontmoette…

 

 

Marit